Wat is zelfbezinning?

Zelfbezinning is meer dan nadenken over jezelf. Het is stilstaan bij wat je werkelijk belangrijk vindt — en bij de vraag hoe je daar in het dagelijks leven vorm aan geeft.

Dat begint met een open en eerlijke verhouding tot jezelf, maar blijft niet bij het ‘ik’. We leven altijd in relatie tot anderen. Juist in gesprekken, ontmoetingen en spanningen wordt zichtbaar wat ons raakt, beweegt en richting geeft.

In een gespreksgroep onderzoeken we dat samen. Niet door te discussiëren of elkaar te overtuigen, maar door werkelijk te luisteren. De gespreksregels helpen om uit het debat te blijven en ruimte te maken voor dialoog.

Zo worden we klankbord voor elkaar. Onze ervaringen vormen de bouwstenen van het gesprek: ze laten iets zien van wat ons te doen staat en welke richting bij ons past. Zelfbezinning begint bij jezelf, maar eindigt daar niet.